وظایف منتظران

اجتناب از گناه از مهمترین مسائل اساسی برای مقرّب شدن به درگاه امام (ع)،  دوری نمودن از گناه و منکرات است. اولین وظیفه منتظر آنست که در انجام گناه هیچگاه تعمد و اصرار نداشته باشد. دوم آنکه اگر سهوا یا به خطا مرتکب گناه شد از فعل خود پشیمان شده،  توبه نماید و از امام (ع) نیز معذرت خواهی کند. حضرت مهدی (ع) در بیانی فرمودند : عاقبت زیبایی صنع خداوند سبحان،  برای آنان پسندیده می باشد،  در حالی که از گناهانی که نهی شده اجتناب ورزند. (۱) حضرت در دعایی می فرمایند : خداوندا دوری از معصیت را روزی ما کن. (۲) و همچنین در دعایی دیگر فرمودند : خداوندا به نافرمانی ام رحم فرما.



موضوعات مرتبط: مهدویت
[ چهارشنبه چهارم بهمن 1396 ] [ 10:18 ] [ علیرضا اکبری ]

گذری بر زندگانی صاحب معراج السعاده

 

زندگینامه

«ملا احمد نراقی» ، فرزند مرحوم «حاج ملا مهدی نراقی» ، در سال 1185 هجری قمری (1) مطابق با 1150 شمسی در نراق (2) متولد شد . او از فحول علمای دین ، و اکابر مجتهدین شیعه می‌باشد ، که در علم فقه ، اصول ، حدیث ، رجال ، نجوم ، ریاضی ، معقول و منقول ، ادبیات و شعر تبحر داشته و علاوه بر علوم‌متداول عقلی و نقلی در بسیاری از علوم دیگر مهارتی بسزا داشته (3) ملا احمد نراقی فردی زاهد ، متقی ، و در اوصاف حمیده و اخلاق فاضله زبانزد خاص‌و عام بوده و در فخر و فضل او همین بس که استاد خاتم الفقها مرحوم «شیخ مرتضی‌انصاری» - اعلی الله مقامه الشریف - بوده است . صاحب «روضات الجنات» او را اینچنین ستوده : « . . . او دریایی مواج ، بحری متلاطم ، استادی ماهر ، استوانه اکابر ، ادیبی شاعر ، و فقیهی برازنده ، از بزرگان دین و عظمای مجتهدین به شمار می‌آمد . از دانش پر ، و از کودکی صدفی مملو از در بود . نراقی مجتهدی جامع بود و از اکثر علوم ، بویژه اصول ، فقه ، ریاضی و نجوم بهره کامل و کافی داشت . . » . (4) مرحوم نراقی از علمای طراز اول قرن سیزده هجری و سر آمد آنان بوده ، و در عین‌داشتن ریاست و شهرت ، در توجه به احوال اشخاص ناتوان و بی‌بضاعت‌بسیار کوشا بوده‌و با شفقت و ملاطفت همواره ملجا مراجعات بوده . تلاش بی‌وقفه او در تحصیل علم و کمالات ، و اخلاق وارسته او در ارشاد و هدایت ، و اهتمام او به نگهداری از طلاب و اداره زندگی آنها نقشی بسزا در پیشرفت مذهب داشته . آثار گرانبهای علمی او در زمینه‌های گوناگون ، نشانه جامعیت اوست . و ویژگی دیگراو در پدیدآوردن این اثرهای ارزنده ، پیروی و متابعت او از پدرش می‌باشد ، زیرا با تلاش‌او تصانیف پدرش به دنیای علمی معرفی شد . پدرش مرحوم ملا مهدی نراقی در فقه کتاب «معتمد الشیعه» را تالیف نمود و او کتاب «مستند الشیعه» را . پدر کتاب «مشکلات العلوم» را در فنون مختلف به رشته تحریردر آورد ، و پسر کتاب «خزائن» را در تکمیل آن . پدر در علم اخلاق کتاب شریف «جامع‌السعادات» را بنگاشت ، و پسر کتاب «معراج السعادة» را . او همچنین بسیاری از آثارمرحوم پدر را شرح نموده و بدین وسیله همواره نام و یاد او را در خاطره‌ها زنده نگه‌داشت ، و به ادعای بسیاری باعث‌شهرت پدر گردید . تالیفات مرحوم نراقی ، هم در زمان خودش و هم پس از او مورد عنایت و مراجعه علمابوده ، به طوری که فقیه بزرگ شیعه مرحوم «سید کاظم یزدی» صاحب «عروه» - رضوان الله تعالی علیه - همیشه سه کتاب مهم فقهی در نزدش عزیز و مورد مراجعه‌بوده که یکی از آنها مستند مرحوم نراقی است (5) مرحوم نراقی از روحی لطیف و ذوقی سرشار برخوردار بوده ، و اشعار عرفانی و اخلاقی‌بسیاری سروده که حاوی مضامین توحیدی است و در دو دیوان به نام او جمع‌آوری شده . یکی «دیوان اشعار» و دیگری دیوان مثنویات او که به نام «طاقدیس» مشهور است و بارهادر ایران چاپ شده . کتاب طاقدیس که به سبک و روش مثنوی ملای رومی است ، شامل قصص‌و داستانهای اخلاقی و تربیتی است که با نظمی شیوا و دلنشین به رشته تحریر در آمده . او دراشعارش به صفایی تخلص می‌کرده .

از اشعار نغز اوست : ساقی به یاد یار     بده ساغری ز می

از آن گنه چه باک     که باشد به یاد وی

من ژنده پوش یارم و     دارم به جان او

ننگ از قبای قیصر و      عار از کلاه کی

تا کی دلا به مدرسه     طامات طرهات

بشنو حدیث‌یار       دو روزی ز نای نی

واعظ مگو حدیث‌   بهشت و قصور و حور

ماتوسن هوا و هوس کرده‌ایم    پی ما عندلیب گلشن قدسیم

باغ ما ایمن بود     زباد خزان و هوای دی

زاهد برو چه طعنه مستی زنی    که هست مست از خیال دوست

صفایی نه مست می 

یا رب ز بخت ماست      که شد ناله بی‌اثر

یا هرگز آه و ناله و زاری اثر نداشت      زان بی نشان ز هر که نشان جستم ا

ی عجب دیدم چو من ز هیچ نشانی خبر نداشت گفتم علاج غم به دعای سحر کنم غافل از اینکه تیره شب ما سحر نداشت دردا که دوش طاعت‌سی سال خویش را دادم به می‌فروش به یک جرعه برنداشت دنیا و آخرت همه دادم به عشق و بس شادم که این معامله یک جو ضرر نداشت گر ترک عشق کرد صفایی عجب مدار بیچاره تاب محنت از این بیشتر نداشت

ای خدا خواهم برون از هر دو عالم عالمی تا ز رنج جسم و جان آنجا برآسایم دمی این خمار کهنه ما را کجا باشد علاج از سبو یا خم دریغا گر ز می بودی یمی زخم دل را مرهمی جستم طبیبی دید و گفت زخم شست قاتلی هست این ندارد مرهمی آدمی زادی که می‌گویند ، اگر این مردمند ای خوشا جایی که در آنجا نباشد آدمی



موضوعات مرتبط: کلام بزرگان
[ چهارشنبه چهارم بهمن 1396 ] [ 9:50 ] [ علیرضا اکبری ]

نگاهی به اسفار ملا صدرا

 

 اسفار أم الکتاب آخوند است همانطور که حکمة الإشراق أم الکتاب شیخ إشراق و شفا أم الکتاب ابن سینا است.. دیگر کتب صدرا از این کتاب مایه می گیرد. اسفار در واقع دایرة المعارف فلسفه است. همانطور که اساتید ما یعنی آیت الله جوادی آملی، حسن زاده آملی و مصباح یزدی فرموده اند، این کتاب را ملاصدرا در تمام عمر زیر دست داشته و حک و اصلاح می کرده است.

 اسفار سهل ممتنع است. سهل است از نظر عبارت. اما ممتنع است از نظر محتوا و مقصود. بنابر این مشاهده می شود که گاهی علامة در پاورقی دو قول از صدرا را نقل می کند و می گوید مثلا قول الف نظر نهایی صدرا است اما استاد جوادی در همان جا می فرمایند قول ب قول نهایی صدرا است. به همین دلیل مرحوم مظفر در مقدمة أسفار از قول استادشان مرحوم آقا شیخ محمد حسین اصفهانی نقل می کنند که اگر در دنیا کسی بتواند از عهده تدریس أسفار برآید، من می روم و شاگردی اش را می کنم. بعضی بزرگان در عظمت مرحوم اصفهانی گفته اند هر سخن ایشان می تواند یک مبنا در فقه و اصول قرار گیرد که از آن مسائل مختلف قابل استنباط است.

 ملاصدرا بعد از مدتها خودسازی در کهک دست به تألیف اسفار می زند. مرحوم آقا شیخ عباس قمی در حاشیة سفینة البحار از قول استادشان میرزا محمد قمی نقل می کنند که خود ملاصدرا در حاشیه اسفار می گوید که وقتی مسأله اتحاد عاقل و معقول را می نوشتم، برایم مشکل بود و حل نمی شود. بنابر این به زیارت حضرت معصومة آمدم و در قم این مسأله برایم حل شد

 



موضوعات مرتبط: کلام بزرگان
[ چهارشنبه چهارم بهمن 1396 ] [ 9:39 ] [ علیرضا اکبری ]